 |
| fot. Jeff Daly |
Zakochałam się :) Tym razem obiektem moich uczuć stały się audiobooki. Zawsze podchodziłam do nich z rezerwą. Właściwie nie wiem dlaczego. Może bałam się, że lektor chcąc nie chcąc wpłynie na mój odbiór danej lektury. Nie czytam sama więc dzielę emocje czytającego… Może to kwestia braku dobrych słuchawek a co za tym idzie również braku przyjemności ze słuchania. Od kiedy je mam to mam również tę przyjemność :) Głównie w autobusie bo tam mogę całkowicie oderwać się od świata i nikt mi nie przeszkadza. Jadę na tyle długo żeby móc chłonąć słowa lektora, nie muszę słuchać wydzierających się do telefonu ludzi, płaczących dzieci, narzekających lub nadmiernie emocjonujących się współpasażerów...
Na pierwszy ogień poszło „Ono” Doroty Terakowskiej, z radiowej biblioteczki, czytana przez Ewę Kaim. Książka mnie zachwyciła, na tyle na ile może zachwycić taka tematyka… Na pewno pozwoliła pochylić się nad aborcją i ciążą z gwałtu. „Przeczytałam” ją od razu po „Dziecku pokuty” Francine Rivers, celowo. Tutaj nie ma żadnej wzmianki o Bogu, jest całkiem inne przeżywanie tragedii, postrzeganie nienarodzonego jeszcze dziecka. I ta dojrzałość głupiutkiej i naiwnej jeszcze przed chwilą bohaterki. I zakończenie, zaskakujące.
Czy audiobooki są „fajne”?
Zdecydowanie tak :) Na pewno jest to inny świat od tego, w którym znajdujemy się czytając. Działa inne pole wyobraźni, to taki powrót do czasu, kiedy czytała nam mama i wszystko było takie nowe, piękne, zachwycające :)
Ja polecam i zostawiam cytat:
„Urodzisz się dzięki kasztanom i chcę, żebyś było do nich poodobne. Ukłuj, gdy dotknie cię ktoś, kogo nie chcesz i nie lubisz. Pokaż miękką, ciepłą skórę, pozwól jej dotknąć i ją pogłaskać, gdy stwierdzisz, że ktoś jest dobry i go lubisz. Ale wnętrze zawsze zachowaj tylko dla siebie i dla niewielu ludzi, którym zaufasz, bo na pewno są gdzieś tacy, tylko trzeba ich znaleźć. Ja jeszcze ich nie znalazłam, ale może...”
Pozwoliła mi ona na ocenę rozmiaru mojego prokrastynatorstwa. Czarno na białym widać czego i kiedy się nie zrobiło, kiedy był lepszy czas i można sobie wyobrazić jak wszystko ma wyglądać. Gdy już minie przerażenie ta metoda to sposób na wyrobienie nawyków. Ja na liście kratkowej zapisuję nawet banalne czynności, takie jak np. podlewanie kwiatów. 
Dużo praktycznych porad i wskazówek, które można zastosować w swoim domu i w swoim życiu. Alejandra publikuje również swoje motywatory - 
Michał porusza ważne dla mnie kwestie. Budżet domowy to coś nad czym próbuję zapanować całkowicie 
Z zainteresowaniem patrzyła na mojego Soniaczka, wymarzony czytnik ebooków, którego zakup umieściłam nawet na liście swoich celów długoterminowych. Opowiedziałam Pani, że na tym urządzeniu czytam książki a Ona na to: aaaa, to wiem! A wie Pani, że mój wnuczek mówi, że nie trzeba czytać bo on zakłada słuchawki na uszy i jemu czytają :D
(pamiętam o skowronku i nadal praktykuję, jutro też dam radę ;) ) Nie nie, nie robię postanowień, traktuję zmianę cyferki jak ciąg dalszy. Nie odkreślam grubą linią, nie robię podsumowań, nie wyznaczam nowych celów specjalnych. Wiem tylko jedno, że w tym roku chcę ruszyć z biznesem i mam nadzieję, że mi się to uda :)
